СНАБАЧАННЕ Ў ГОРАДЗЕ НЯСВІЖУ (верш). Май Ван Фан. Аўтар літаратурнага перакладу на беларускую мову Алег Ананьеў

Май Ван Фан (В'етнам)

Аўтар літаратурнага перакладу на беларускую мову Алег Ананьеў

 

 

Алег Ананьеў

 

 

 

СНАБАЧАННЕ Ў ГОРАДЗЕ НЯСВІЖУ

 

Птушцы паўтарала рэха, што ў нетрах эфіру,

Бы народжанае восем стагоддзяў таму назад,

Паўпразрыстай расой, струменьчыкам шчырым,

Скрозь эпохі кранула ілба, бы начны зоркапад.

 

Ці В'етнам гэта мой, ці душой з Беларуссю сустрэўся?

Ў старым замку Нясвіжскім сном ахоплены быў…

Галасы чуў у цмяным, неўсвядомленым сэнсе:

Ці суседзяў маіх чутны шоргат? Альбо сам Радзівіл?

 

Цела ўпотай пакінуў, дух мой узняў крылы хутка

Да тых, хто ў падмурак замка клаў камяні.

Раптам узляцела мудрагелістая думка:

Ля званіцы быць, разам з малітвай, без мітусні.

 

Чую шэпт вады, спавядальныя сівыя словы:

Пра дзеі даўніны шаптала рачулка Уша…

Скрыгат мячоў, шум пасеваў, мальба аб галоўным:

Каб горад заўжды ззяў, аб ім не хварэла  душа.

 

Падарыўшы мне кветкі бела-ліловага бэзу,

Беларусь, нібы родная маці, адарыла дабром.

Я прачнуўся, але ў абліччы юнацкім, гарэзай.

Усміхнуўся Нясвіж, бо над ім грымнуў гром.

 

Дух вярнуўся ізноў ў маё нерухомае цела…

Старажытны Нясвіж, я стаў іншім зусім.

Перад замкам ў падзяках схіліў я калена:

Бо пашчасціла мне яшчэ раз нарадзіцца ў ім.

 

Аўтар літаратурнага перакладу на беларускую мову Алег Ананьеў,

член Саюза пісьменнікаў Беларусі, паэт, мастацтвазнаўца,

г. Гомель, 26.01.2024

 

 

 

СНОВИДЕНИЕ В ГОРОДЕ НЕСВИЖ

 

Птице вторило эхо, звучащее в недрах эфира,
Но, как будто рождённое восемь столетий назад,
И прозрачной росой, сквозь эпохи подлунного мира,
Мне струилось на волосы, словно ночной звездопад.

Мой ли это Вьетнам, Беларусь ли душа посетила?
Крепким сном в старом Несвижском замке охвачен был я…
Голоса слышал там, даже глас самого Радзивилла –

За соседей их принял в коварном плену забытья.
Бросив тело, мой дух устремился быстрее за ними,
Чтобы первые камни для замка успеть заложить,
К колокольникам знатным с их колоколами литыми,
Слыша голос со звонницы, вместе молитву вершить.

Слышу шёпот воды и рассказы о Несвиже славном:
Мне о древности давней поведала речка Уша́…
Там и рокот мечей, шум посевов, молитвы о главном –
Чтобы город сиял, и о нём не болела душа.

Подарив мне букет из лиловых соцветий сирени,
Беларусь, словно родина-мать, одарила добром.
В благодарности я перед Несвижем встал на колени,
Потому что ещё раз родиться мне выпало в нём.

Снова дух возвратился в моё неподвижное тело.
Я проснулся, но видел, что стал совершенно другим:
Малышом несмышлёным, идущим по жизни несмело,
Постигая язык белорусский, мне ставший родным. 

 

Литературный перевод на русский язык: Руслан ПИВОВАРОВ, г. Лида, Беларусь. 27.04.2023

 

 

 

Белсат TV - Нясвіжскі замак | Facebook

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BÀI KHÁC
1 2 
image advertisement
image advertisement

image advertisement
image advertisement




























Thiết kế bởi VNPT | Quản trị