घास के एक टुकड़े को पहचानते हुए (आलाप - VIII) - Hình đám cỏ (Nhịp VIII) (की कविता – thơ) – Mai Văn Phấn. माई वान फान. अनुवाद: रति सक्सेना – Rati Saxena dịch sang tiếng Hin-đi
Mai Văn Phấn की कविता, (वियतनाम)
अनुवाद Rati Saxena - dịch sang tiếng Hin-đi, Ấn Độ
![](http://maivanphan.com/SiteFolders/MaiVanPhan/93/rati%201.jpg)
Nhà thơ-Tiến sỹ Rati Saxena
घास के एक टुकड़े को पहचानते हुए
चुपचाप साथ साथ सफेद कुमुदियों को सुनते हुए
रोशनी में घुलते हुए
चिन्तामय पन्ना के स्तर तक उठते हुए
M.V.P
आलाप - VIII
कल रात मैंने फिर एक सपना देखा, तुम मुझें खींच रही हो, या फिर मैं
हवा में लहरा रहा हूँ
तुम्हारे पैरों की तिरछी परछाई, जल की सतह पर लम्बित है
लहरें घूम जाती हैं
मैं कस कर तुम्हारा हाथ थामे हूँ
तुम्हारा चेहरा फड़फड़ा रहा है
तुम बाहर उलटी बहती हवा में निकलने को कहती हो
बहुत आलस दिखा लिया, चलो अब तुम अपने आप उड़ो
मैं हवा और जल में उलटबाजियां लगा रहा हूँ
झींगे, मछली, और सूरज
जल की सिवार, काई.और सफेद बादल
यादें और गजब की भ्रान्तियाँ
*
मैं बाईं ओर झुक कर
आँखें मून्द लेता हूँ, फिर दाहिनी ओर घूमता हूँ, एक चक्कर पूरा करता हूँ
अनुभवी खिलाड़ी हूँ मैं
पहले नम्बर का बीज
तालियाँ
दर्शकों की आँख का तारा
जल पर सर्कस
मैं शान्त होकर सोचता हूँ
कि समस्त दर्शक तुम्हारे चेहरे ही तो थे।
*
मैं रसीले फलों वालें दरख्तों में जगा हूँ, उनीन्दा सा
बाहर समन्दर अभी तक सोया है
रेतीले तट बादलों तक पसरे पड़े हैं
तुम्हारी सांसे लहरों सी समताल चलती हुई
झीने जाल फैंक रही है, जो सांझ के अतल में डूब रहे हैं
दरख्तों की पंक्ति अपनी जड़ों को मेरे दिवा स्वप्नों में दफन कर रही है
उनकी परछाई भटक रही है, एक दूसरे में गुंथी हुई
अनगढ़ मछली अलस सवेरे जग कर
तैर रही है
पूँछ को हिलाती हुई
भोर के जाल में स्वतः फँसती हुई
*
तीव्र हवा तु्म्हारे गले को संक्रमणित कर रही है
फोन से हवा से साफ नहीं सुनाई दे रही हैं
बस फुसफुसाहट, फुसफुसाहट.....
मैं तट की चट्टान के शोरशराबे से मिलता हूँ
लहरें बस फुसफुसा रही हैं, फुसफुसा रही हैं
हाथ की आकृति वाला एक बादल मुझे पकड़ना चाहता है
नहीं जानता कि कैसे बचूँ, वहाँ तेज हवा और विशाल समन्दर है
मैं चट्टान को पकड़ लेता हूँ
समन्दर का दृश्य मुझे थका देता है
केवल लहरों को पता है कि कैसे बोलना चाहिये
फुसफुसाहटे जारी हैं, ,,, फुसफुसाहटे...
मद्धिम ध्वनियाँ मुझे भयभीत करती हैं
जब समन्दर के साथ हाथ की आकृति के साथ तुम भी
वह खोई आवाज गलत मौसम में हस्तानतरित कर देती हो
समन्दर फिर से फुसफुसाने लगता है
फुसफुस फुसफुस
*
लेम्पशेड सलेटी
लेम्प भूरेपन पर रखा है
तुम लैम्प की रौशनी से दूर हो, मैं तुम्हें देख नहीं पा रहा हूँ
बिल्कुल वैसे ही जैसे कि तार ने अपना सामर्थ्य खो दिया
सुलगने के बावजूद मुझे लौ सुलगानी चाहिये.
बालों की सलाई गुम्बद की ओर सरकती है
इच्छापूर्ति करने वाले कुँएं में एक सिक्का डालते हुए
मक्खियाँ केसर पराग से आप्लावित हो गई हैं
मछलियों द्वारा खींची जाने वाली डोंगी खो गई
तुम अब कहाँ ह? जरा प्रकाश तो कर दो, जिससे मैं देख सकूँ
*
दुपहरी में मै नहर में चेहरा नीचे किये
तैर रहा हूँ
लहरों को मेरी देह तीव्र करने दो
मेरी पीठ को कस कर पकड़ते हुए, मेरे कंधों को रगड़ते हुए
प्रभुत्व लोह की तरह कठिन है हड़पने की कोशिश में रहता है
जमीन थिरक रही है
पर्वत और पहाड़ियाँ भी, जल की सतह लहरा रही है
धरती गूंज रही है, घड़घड़ा रही है
दरारे खुल गई हैं, अयस्क की खुलती सतह,
एक कुत्ता कर्कश आवाज में
भौंक रहा है,
हम अब भी एक दूसरे को समझने की कोशिश करते हैं
प्रेम की ध्वनियों लगभग भूलते हुए
कि हमने तीव्रता प्रेम करते हुए जिन्दगी पा ली
*
नव सूर्य, शान्त
सुपारी के पेड़ की पत्तियाँ हौले हौले गिर रही है
शीतल हवा लहरा रही है
मक्का अंकुरित हो रहा हैं
मुंदी आँखें, उच्च मन्दिर. गगनचुम्बी पर्वत
धरती को गहराई में कील ठोंकते हुए हथौड़े की आवाज
नीचे और नीचे
शैम्पेन की बोतल का कार्क सहसा छत से टकराता है
खुशबूदार मदिरा फर्श पर छलक जाती है
*
दुपहर में मैं तैरते हुए झील में अपना
चेहरा डुबोता हूँ,
लहरों को मेरी देह तीव्र करते हुए
अपनी पीठ को जकड़े, कंधों को कसे हुए
अधिकार इतना कठिन कि लोह की तरह अपने अधिकार में करने को आतुर
भूतल डौला रहे हैं पहाड़ियों , पर्वतों को
जल की सतह का उतरना चढ़ना
धरती गूंज रही है, गड़गड़ाती हुई
दरारें चौड़ी खूल गई है, हर फांक चप्पू की खुली दरार है
कुत्ता भौंकता है, कठोर आवाज में
अभी तक एक दूसरे को समझने की कोशिश जारी है, हालंकि ध्वनियाँ लुप्त हो गईं.
कि हमने प्रेम किया, तीव्रता से, और जीवित हैं
*
नव सूर्य, शान्त,
हौले से झरती सुपारी की पत्तियाँ
शीतल वायु
परागित होते मक्के के फूल
बन्द आँखें,गुम्बदीय मन्दिर, उन्नत पहाड़
हथौड़े की ध्वनि गहरे अतल तक जाहुई मैंदान मे भीतर तक
अचानक शैम्पेन का कार्क छत से टकराता है
वाइन की महक फर्श पर बिखर जाती है
गिलास फटीक से साफ हैं
पत्थर तोरने की मशीन में पाउडर बनता एक पत्थर
सूप के प्याले में हड्डी का एक टुकड़ा कड़कड़ाता है
तुम्हारे करीब
मीनार
पत्थर के पहाड़ पर चढ़ाव करते हुए
सांसे मानों फड़फड़ाती बरसात है
पाइन के दरख्तों से टपकता पीला पाउडर मुझे ढंक रहा है
मेरे मूंह में गरम हवासरसरा रही है
धान का दाना अपनी देह कस रहा है
गिलास कितने स्वच्छ हैं
एक पत्थर का लोड़ा चूर चूर हो जाता है
हड्डियों के टुकड़े सूप के प्याले मैं शोर मचा रहा है
कोमलगात तुम्हारे करीब
एक शिखर है
भव्य पत्थरी पर्वत
चीड़ के दरख्तों से झरते केसरियां कणों की तरह
फड़फड़ाती सी बरसात मेरी उष्ण सांस सरसरा रही है
धान देह को कसता है
*
तुम्हारे करीब मैं, एक अभिचार रच रहा हूँ सूरज के लिये
प्रपात के लिए, विशाल नद के लिए,
मेरी परछाई जल पर तिरते हुए ध्वनित होती है
बछड़ा अपनी माँ की देह से देह रगड़ रहा है
पिल्ला तुम्हारे करीब आता है, फिर आड़ा तिरछा दौड़ने लगता है
चमकदार तलवार जमीन में घुप गई है
विस्फोटन की तीव्र ध्वनि के साथ
तीव्र विद्युत वाले तारों नीन्द टूट गई है
बाँध तड़क गया, मैदान को जलप्लावित करते हुए
*
उष्ण बकसुआ गीली जमीन में धंस गया
खेरमुतिया बीच हवां में उलटबांसिया लगा रहा है
मैं उत्तेजना से अँध हो रहा हूँ. तुम्हारे हाथों और अपने पैरों में
भेद ही नहीं कर पा रहा हूँ
मेरी श्वास तुम्हारे बिखरे केशों में खो गई
मैं फेनल लहरों पर फैंक दिया गया हूँ
एक विशाल अजगर असहाय शिकार को निगल रहा है
मेरा सीना दूध से लबलबा गया है
सहलाये जाने, सनेहितहोने की लालसा के साथ
धीमें धीमें मेरी देह ठण्डा जाती है
बाल बिखर गये
प्रपात का जल आप्लावित हो गया
*
हम साथ साथ तना बने
हमारी चेतनता हमारी देहों में समा गई
काष्ठ छल्लों पर पर अंकुर उग आयें हैं
मैं बहती हुई संकरी नदी को थामने की कोशिश कर रहा हूँ
उच्च शाखाओं को, लम्बित शाखाओं के नीचे फैलाते हुए
उँचे दरख्त स्तम्भित से खड़ै हैं,
अपनीं कोंपलों खोले हुए. अपनी आँखों को अंकुरित करते हुए.
उनके हौंठ प्रश्न मुद्रा में हैं. मुझसे प्यार करते हो या नहीं?
अचानक हवा पागलों सी बहने लगी,
हमारी देह थरथरा उठीं.हमारे बाल खुल कर बहने लगे
झुण्ड में बैठी भूरी गौरय्या को पकड़ने के लिये हम चुप शान्त हुए
लेकिन हवा ने उन्हे झकझोर दिया, और वे ऊपर आसमान में उड़ गईं
![](http://maivanphan.vn/SiteFolders/MaiVanPhan/93/Tr%E1%BA%A7n%20Nghi%20Ho%C3%A0ng.jpg)
Nhà thơ-Dịch giả Trần Nghi Hoàng
![](http://maivanphan.vn/SiteFolders/MaiVanPhan/93/Frederick%20Turner%20008.jpg)
Nhà thơ-Giáo sư Frederick Turner
Translated from Vietnamese by Trần Nghi Hoàng
Edited by Frederick Turner
Figure a patch of Grass
Together in silence listening to the white lotuses
emerging bright,
rise up into the Cintamaya-panna(*)
M.V.P
Cadence VIII
*
Last night I had a dream again: you
pulling me as if windsurfing.
the shadow of your feet slender,
elongated on the water’s surface
Waves swerving aside,
I’m holding your hand tightly,
your face quivering in the wind.
You call out to the contrary wind:
- you’ve got enough inertia, fly by yourself,
I somersault through wind and water
shrimp, seaweed and fish
white clouds and sun
all memories with
fantastic illusions.
Tilting to the left
I close my eyes, spin to the right,
turn on a roundabout;
I’m a veteran athlete
the number one seed.
Applause
Idol of the audience’s heart,
a circus on the water.
I calm down and recall
All the spectators have your face.
*
I wake up among the blossoms of the
box-fruit tree, still half asleep
the sea outside still sleeping,
the sand shore stretching to the
foot of clouds
Your breathing monotonous like the
sound of the waves
releases soft mesh that sinks to the
beginning of the dawn.
A row of trees bury their roots down
in my daydream,
their shade wandering, overlapping.
The clumsy fish wake up early
Swim gently
gently waving their tails
dropping themselves into the net of
daybreak.
*
Strong winds inflamed your throat
the sound on the phone is not clear
it’s just you whispering,
whispering...
I heard that noise from a rock on
the shore,
the waves were whispering,
whispering too...
This hand-shaped cloud wants to grab
me.
I don’t know where to escape,
there’s strong wind and a huge sea
I cling to the rock.
This seascape fades me out;
only the waves know how to speak,
keep whispering, whispering...
The vague sound frightens me
with the sea, the hand-shaped cloud
you too convey a lost voice in the
wrong season.
The sea goes back to whispering,
whispering.
*
The lampshade is gray
the lamp stand is brown
you far away from the lamplight, I
do not see.
Just like a telepathic losing his
ability
despite being kindled I must add a
flame.
The hairpin transcends the dome-port
throws a coin into the mouth of a
wishing-well
the bee fills up the pistil,
the fish pulling the float just
disappeared.
Where are you now? Please light up a
lamp so I can see.
*
At noon I lie face down in the lake
drop floating,
let the waves sharpen on my body,
grabbing my back, squeezing and
raking my shoulders
The scepter hard as iron rises to
usurp;
the ground here is moving
mountain and hill, the surface of
the water undulating.
The land resounds, rumbling,
cracks wide open, each seam of ore
opencast
a dog howls, in a thick hoarse
voice.
Still we understand each other, yet have forgotten
the voices
we loved. Consecrated voices.
The sound I lived for.
*
The new sun, peaceful;
the areca leaf softly falling
the cooling wind
the corn being pollinated
Closing eyes, towering temples,
lofty mountains;
the sound of a hammer pile driving
on concrete deep down into the ground;
a champagne cork flying up to the
ceiling
the fragrant wine spilling on the
floor
the glasses transparently clear.
Crushed into powder in a stone
mortar
a chunk of bones yell in the stew
pot.
Quiet beside you
the tower,
the imposing stone mountain.
Breath like the fluttering rain
of yellow powder from the pine trees
lightly covering me
a warming wind rustles in my mouth.
The rice grain buckles its body.
*
Beside you I perform the ceremony
for the sun
for the waterfall, the great river,
my shadow on the water’s flowing
sound.
The calf rubs in his mother’s lap
The puppy comes close, then runs
zigzag around your legs
The glittering sword thrusts down
into the ground,
craving the sound of a massive
explosion, the nap
of high tension cables broken,
the levee shattered, the flood
overflowing the plains.
*
The worm buckles its body down into
the moist soil,
the kestrel somersaults in mid-air.
I’m blinded with passion; I can’t
distinguish your hand from my legs,
my breath gets lost in your
disheveled hair,
I’m thrown up on the foam of a
whirlpool,
a giant python swallowing its
helpless little prey.
My chest swelling to the brim with
milk
longing to be caressed, cherished,
nursed;
my body slowly cools down,
hair flowing,
the lake of virginal waters opening.
*
Together we become a trunk
our vitality rolled up into one
body.
Wood-grain hatched out over so many
rings;
I hold tight the creek flowing from
its source
Stretching far away under the high
boughs, under the low hanging boughs.
The tall trees stand transfixed,
opening up their buds, sprout their
eyes, their lips open
in a question “Do you love me or
not?”
Suddenly the wind is blowing
violently everywhere,
our bodies swaying, our hair flying.
Be quiet for the flock of perched
brown sparrows--
but the wind startles them, they
suddenly fly off.
Hình Đám Cỏ
Bên nhau lặng im nghe bông sen trắng
đang nhói sáng
vươn trong huệ tưởng
M.V.P
Nhịp VIII
*
Đêm qua lại mơ em kéo như lướt ván
Bàn chân thuôn dài mặt nước
Sóng rẽ sang bên
Ghì níu tay em
Khuôn mặt phấp phới
Em nói to trong luồng gió bạt
- Có quán tính rồi anh hãy tự bay
Anh nhào lộn giữa gió và nước
tôm cá và mặt trời
rong rêu và mây trắng
ký ức và mộng tưởng
Nghiêng sang trái
Nhắm mắt xoay phải mấy vòng
Anh là vận động viên kiện tướng
Hạt giống số Một
Tiếng vỗ tay
Thần tượng giữa lòng khán giả
Làm xiếc trên nước
Bình tĩnh nhớ lại
Mọi khán giả đều khuôn mặt em
*
Anh tỉnh
dậy chùm hoa lộc vừng còn ngái ngủ
Biển
ngoài kia vẫn ngủ
Bờ cát
duỗi chân mây
Em thở
đều tiếng sóng
Buông
lưới mềm chìm đáy ban mai
Hàng cây
mơ màng chôn chân
Những
bóng mát gối lên nghiêng ngả
Con cá lơ ngơ dậy sớm
Bơi nhè
nhẹ
Quẫy đuôi
cũng nhẹ
Tự buông
mình vào tấm lưới ban mai
*
Gió mạnh làm em viêm họng
Điện thoại không rõ tiếng
Chỉ thì thào, thì thào...
Anh đã gặp tiếng động bên tảng đá ven
biển
Sóng cũng thì thào, thì thào...
Bàn tay đám mây muốn chộp lấy anh
Biết trốn vào đâu nơi gió to biển rộng
Anh níu vào tảng đá
Cảnh vật đang xoá nhoà anh
Chỉ tiếng sóng kia biết nói
Vẫn thì thào, thì thào...
Âm thanh mơ hồ sợ hãi
Khi biển và đám mây thân quen
Em cũng qua cơn mất tiếng trái mùa
Biển thì thào, thì thào trở lại
*
Chao đèn
màu ghi
Chân đèn màu
nâu
Em xa ánh đèn
anh không nhìn thấy
Tựa nhà ngoại cảm đánh mất
khả năng
Dù
đã châm thêm ngọn lửa
Chiếc kẹp
tóc thoáng qua vòm cổng
Ai liệng
đồng xu vào miệng giếng sâu
Con ong
ngập nhuỵ hoa
Con
cá lôi chiếc phao mất hút
Em ở đâu
thắp đèn lên cho anh nhìn thấy
*
Ban
trưa sấp mình hồ nước
Thả trôi
bồng bềnh
Miết sóng
cơ thể
Bấu
vào lưng, cào xiết bờ vai
Quyền
trượng rắn đanh vươn chiếm đoạt
Đất quanh
đây chuyển động
Núi đồi,
mặt nước nhấp nhô
Đất ầm
vang
Nứt toác,
lộ thiên từng vỉa quặng
Tiếng chó
tru khản đặc
Vẫn hiểu
nhau dù quên tiếng nói
Đã yêu. Hiến
dâng. Đã sống
*
Nắng mới yên bình
Tàu lá
cau rơi nhẹ
Gió mát
Ngô đang
thụ phấn
Nhắm mắt
đền đài cao vút, núi non sừng sững
Tiếng búa
đóng cọc bê tông ngập đất
Nút sâm-panh bay vụt lên trần
Rượu thơm
tràn nền nhà
Những
chiếc ly trong
Hạt gạo
oằn mình
Nát thành
bột trong cối đá
Khúc
xương reo nồi hầm nhừ
Dịu dàng
bên em
Ngọn tháp
Đá núi
sừng sững
Hơi thở
mưa bay lất phất
Phấn
thông vàng phủ nhẹ lên anh
Gió trong
miệng lao xao ấm nóng
*
Bên em hành lễ mặt trời
Ngọn thác, bờ sông lớn
Bóng anh trong tiếng nước chảy
Chú bê non dụi vào lòng mẹ
Cún con quẩn quanh luồn lách chân người
Lưỡi gươm sáng chém vào mặt đất
Thèm tiếng nổ lớn, tiếng đổ vỡ
Những dây cáp trì níu đứt phựt
Con đê vỡ toang tràn lũ đồng bằng
*
Con giun oằn mình đất ẩm
Chim cắt nhào lộn không trung
Anh u mê không chân em tay anh
Hơi thở lạc trong làn tóc rối
Tung lên bọt sóng quay tròn
Con trăn khổng lồ xiết con mồi nhỏ
Ngực anh căng lên tức sữa
Thèm được nâng niu bú mớm
Cơ thể nguội dần
Mái tóc chảy
Mở hồ nước thanh tân
*
Bên nhau
thành thân cây
Nhựa cuộn
vào cơ thể
Thớ gỗ nở
thêm bao vòng rộng
Ghì lạch
nguồn tuôn chảy
Vươn xa cành
bổng cành la
Cây cao
đứng sững
Trổ nụ mầm
trên mắt trên môi
Lời tra
hỏi yêu anh không
Chợt gió
thốc lên khắp phía
Thân đung
đưa tóc bay xào xạc
Lặng yên
cho đàn sẻ nâu đậu xuống
Gió giật
mình bay vụt lên cao.
![](http://maivanphan.vn/SiteFolders/MaiVanPhan/93/Firmament%20without%20roof%20cover%20-%20200.jpg)
(Rút từ tập thơ “Bầu trời không mái che / Firmament without Roof Cover”)
POET RATI SAXENA
Rati Saxena - Poet/ Translator/ Editor (kritya)/ Director Poetry festivals - kritya and vedic scholar. She has 11 collections of poetry in Hindi and English and one each in translated into Malayalam (translated), Irish, and Italian, and English by other poets. Her poems have been translated in other international languages like Chinese, Vietnam, Albanian, Spanish, Uzbek, Indonesian etc. She has a travelogue in Hindi “Cheenti ke par”, a Memoir in English“ Every thing is past tense “, and a criticism on the work of famous Malayalam Poet Balamaniyamma’s work. Her study on the Atharvaveda has been published as “The Seeds of the Mind- a fresh approach to the study of Atharvaveda” under the fellowship of the Indira Gandhi National Center for Arts. She has translated about 12 Malayalam works, both prose and poetry, into Hindi and two poetry books from Norwegian languages. She has participated in several national seminars and published articles in a number of journals. She secured the Kendriya Sahitya Akademi award for translation in the year 2000. She has been invited for poetry reading in prestigious poetry festivals like “Poesia Presente” in Monza (Italy)(2009), Mediterranean Festival (Rome)(2009), International House of Stavanger (Norway)(2009), Struga Poetry Evening (Macedonia) (2010) ‘3rd hofleiner donauweiten poesiefestival 2010, Vienna, the prestigious poetry festival in Medellin -Colombia (2011 and 2014), And she also taken part in in China’s Moon Festival and Asia pacific poetry festival Hanoi (2015) She is the only Indian participant in some imp poetry festivals like Iran’s Fajr Poetry Festival, Iran (2014), International Istanbul Poetry Festival (IIPF) Turkey (2014), 4th international Eskisehir Poetry Festival Turkey (2014), Asian pacific literary festival - Vietnam and spacial poetry reading at Galacia (spain). She has also been invited to some American Universities like Mary Mount University in Los Angeles and University of Seattle (USA) to talk on Vedic poetry and recite her own poetry. She is the founder member of the World Poetry Movement. She is the only Indian whose poem has been chosen in popular book of China “110 modern poems of the world”.
NHÀ THƠ RATI SAXENA
Rati Saxena - Nhà thơ/ Dịch giả/ Tổng biên tập (tạp chí thơ kritya) / Giám đốc các lễ hội Thơ - kritya và là Học giả kinh Vệ Đà. Bà đã có 11 tập thơ bằng tiếng Hin-đi và tiếng Anh, mỗi ngôn ngữ Malayalam, Ai-len, Ý và Anh đều có một tập thơ được dịch sang bởi những nhà thơ khác. Những bài thơ của bà đã được dịch sang những ngôn ngữ quốc tế khác như tiếng Trung Quốc, tiếng Việt Nam, tiếng An-ba-ni, tiếng Tây ban nha, tiếng Uzbek, tiếng In-đô-nê-xi-a v.v… Bà đã có một bộ phim về chuyến du lịch bằng tiếng Hin-đi “Cheenti ke par”, một kí sự bằng tiếng Anh “Mọi điều đều ở thời quá khứ”, và một bài phê bình về tác phẩm viết bằng ngôn ngữ Malayalam của nhà thơ nổi tiếng Balamaniyamma. Bài nghiên cứu của bà về Atharvaveda đã được xuất bản với cái tên “Những hạt giống tinh thần - một sự tiếp cận mới đối với đề tài nghiên cứu về Atharvaveda” với tư cách thành viên của Trung tâm nghệ thuật quốc gia Indira Gandhi. Bà đã dịch khoảng 12 tác phẩm bằng tiếng Malayalam, cả văn xuôi lẫn thơ ca sang tiếng Hin-đi và hai tập thơ từ tiếng Na-uy. Bà đã tham gia nhiều hội thảo quốc gia và đã đăng nhiều bài viết ở một số tạp chí. Bà giành được giải thưởng Kendriya Sahitya Akademi cho công tác dịch thuật vào năm 2000. Bà đã được mời đọc thơ trong các Lễ hội thơ có uy tín như “Poesia Presente” ở Monza (Ý) (2009), Lễ hội Địa Trung Hải (Rôm) (2009), Nhà hát quốc tế Stavanger (Na-uy) (2009), Đêm thơ Struga (Ma-xê-đô-ni-a) (2010), Lễ hội thơ hofleiner donauweiten lần thứ 3 năm 2010, ở Viên, Lễ hội thơ có uy tín ở Medellin - Cô-lôm-bi-a (2011 và 2014). Bà cũng tham gia Lễ hội Trăng của Trung Quốc và Lễ hội thơ Châu Á - Thái Bình Dương ở Hà Nội (2015). Bà là nhà thơ duy nhất của Ấn Độ tham dự một số lễ hội thơ quan trọng như Lễ hội thơ Fajr của I-ran tại I-ran (2014), Lễ hội thơ quốc tế Istanbul (IIPF), Thổ-nhĩ-kì (2014), Lễ hội thơ quốc tế Eskisehir lần thứ tư, Thổ-nhĩ-kì (2014), Lễ hội văn chương Châu Á - Thái Bình Dương (Việt Nam) và đọc thơ ngoài trời tại Galacia (Tây-ban-nha). Bà cũng đã được mời tới thăm các trường đại học Hoa Kì như Trường đại học Mary Mount ở Los Angeles và Trường đại học Seattle (USA) để nói chuyện về thơ Vệ Đà và ngâm thơ của bà. Bà là thành viên sáng lập của Phong trào thơ thế giới. Bà là nhà thơ Ấn Độ duy nhất có thơ được chọn in trong tuyển tập thơ nổi tiếng của Trung Quốc “110 bài thơ hiện đại của thế giới” (Phạm Văn Bình dịch từ Anh ngữ).
Nhà thơ-Tiến sỹ Rati Saxena