«ԹԱՓՈՆՔԻ ԺԱՄԱՆԱԿԸ» -Գլուխ V. ՄՍԱԳՈՐԾՆԵՐԸ - Մայ Վան Ֆան - Թարգմանված ռուսերենից : Վաղրամյան Արմինե - Глава V : МЯСНИКИ (Время утиля)

Մայ Վան Ֆան - Mai Văn Phấn

Թարգմանված ռուսերենից : Վաղրամյան Արմինե

Перевод с русского на армянскийАрминэ Ваграмян

 

 

Գրող Վաղրամյան Արմինե

Писательница Арминэ Ваграмян

 

 

 

Այսօր ինձ համար կրկնակի տոն նշելու առիթ է հանդիսացել: Սեպտեմբերի 2-ը իմ չքանաղ Արցախի անկախության և հերոսական պատմության կրող մի երկրի՝ Վյետնամի ԱՆԿԱԽՈՒԹՅԱՆ ՕՐՆ Է: Վյետնամը իմ կյանք է մտել իմ հարգարժան ընկերոջ ՝ ՄԱՅ ՎԱՆ ՖԱՆԻ հանճաչեղ գոյությամբ: Այդ խոր, փիլիսոփա, նվիրյալ, մարգարե գրողի ցանկացած գործ հարյուրապատկում է իմ անքուն գիշերների քանակը ր պարգևում անսահաման երանություն: Որքան հուզիչ ու զուսպ է նա, անգամ ընդվզման ու կորուստի մեջ: Խոնարհումս վարպետին: Իմ հարգարժան գրող, լավագույն մարդ, պատահական չէ, որ այսօր մեր երկու ժողովուրդները տոնում են իրենց ԱՆԿԱԽՈՒԹՅԱՆ ՏՈՆԸ: Ոչինչ իրական կյանքում պատահական չի լինում: Այո, Արցախը իմն է, իմ հայրենքին է, իմ սրբությունն է, ուստի և նրա Անկախության տոնը, ցավոք, այսօր, իմ որբացած հպարտությունն է: Բայց այն եղել է, կա և կլինի միայն հայինը: Շնորհավոր ԱՆԿԱԽՈՒԹՅԱՆ մեր տոները , հարգարժան: Թո՛ղ դրանք միայն զարգացումների, արարման, բարեկամության, խաղաղության պայմաններում միշտ նշվեն: Եղե՛ք երջանիկ,սիրելի մարդ ՄԱՅ ՎԱՆ ՖԱՆ:

Այսօր ուզում եմ շարունակել գրողի ստեղծագործության ներկայացումը:

ՄԱՅ ՎԱՆ ՖԱՆ

 

*

 

Сегодня у меня двойной праздник. 2 сентября – День Независимости Вьетнама, страны, несущей в себе независимость и героическую историю и моего дорогого Арцаха. Вьетнам вошел в мою жизнь благодаря существованию и творчеству моего уважаемого друга Май Ван Фана. Любое произведение этого глубокомысленного, философа, подвижника, писателя-пророка во сто крат увеличивает количество моих бессонных ночей и доставляет мне безмерное счастье. Какой же он трогательный и сдержанный даже в бунте и в утрате. Преклоняюсь перед мастером.

Дорогой мой писатель,не случайно и то, что сегодня два наших народа отмечают Праздник Независимости. Ничего случайного в жизни не бывает. Да, Арцах мой, он принадлежит моей родине, это моя святыня, поэтому его День Независимости, к сожалению, сегодня — моя осиротевшая гордость. Но он был, есть и будет только армянским. С праздником Независимости, дорогой! Пусть они всегда отмечаются только в условиях развития, созидания, дружбы, мира.

Будь счастлив, дорогой человек, Май Ван Фан!

Сегодня я хочу продолжить продолжение чудесного произведения писателя.

Май Ван Фан «Время утиля»

 

АРМИНЭ ПАЛАВУНИ

 

 

 

«ԹԱՓՈՆՔԻԺԱՄԱՆԱԿԸ»

 

Գլուխ V. ՄՍԱԳՈՐԾՆԵՐԸ

 

 

 

Մսավաճառ 1

 

Նա դեռ ողջ է, բայց դժոխքի կրակն արդեն շնչում է նրա դեմքին։ Ներողություն աղերսելով, նա խոնարհվում է կրակի առաջ, բայց չափազանց ուշ է։ Կենդանի արարածների արյունը, որը ժամանակին հոսում էր նրա ձեռքեի արանքով, վերածվել է մի հսկա հրեշի, որը փաթաթվել է նրա շուրջը և սկսել ծծել ոսկրածուծը: Անսպասելիորեն հրեշը թուլացնում է իր սեղմումը։ Օրօրվելով, մսագործը ընկնում է դեմքով դեպի ներքև իր հիշողության մեջ կենդանացնելով իր ձեռքով մորթված կենդանիների վերջին ժամերը։ Նրանց աչքերը գլորվում էին և արյունոտվում, երբ մսագործը հաշվարկված հարված էր հասցնում մուրճով: Կենդանիների ոտքերը դողում էին, տարբեր կողմեր տարածվում, երբ դույլով եռացող ջուր էին լցնում նրանց մարմնի յուրաքանչյուր հատվածի վրա ։ Մսավաճառի ձեռքում` սուր դանակ, որը վարպետորեն պահելով ձեռքում, բացում էր գունատ մաշկի ծակոտիները: Կենդանիների գլուխները կտրում են, մաս- մաս սղոցում։ Թիակները, կողերը, սմբակները կոկիկ դարսված էին:

Մսավաճառը հաղթված է: Նրա դատարկ աչքերը ուռուցիկ են, անշունչ, տանջանք է ստանում վերցնում իր ետևից վերադարձած զոհված կենդանիների հոգիներից։ Դա նրա համար կտրելու տախտակ է, դա ազնիվ խաղ է: Սա ազատ հարթակ է, արդար դատաստանի վայր:

 

 

 

Մսավաճառ 2

 

Մսավաճառներն իրենց անկեղծ դեմքերը ցուցադրում եմ են ամենուր՝ խոհանոցներում, այգիներում, շուկաներում, միս ցրող սայլերում, ռեստորաններում, դաշտերում: Այն ժամանակից ի վեր, երբ մարդիկ նախընտրեցին ընտրովի բուծումը և սկսեցին սերմեր տնկել, նրանք ամեն ինչ ծածկում էին իրենց պաթոգեն միկրոբներով: Հենց նրանք, օգտագործելով աճի խթանման քիմիական նյութերը, արտադրում և ներարկում են նյութեր մրգերի, խմիչքների, սննդի մեջ։ Մահը նման է կարմիր տավարի սթեյքի, խորը վարդագույն ճարպի պես: Այն ունի ծովախեցգետնի, մսոտ կաղամարի, խեցեմորթների ձև: Կանաչու ճյուղեր, հյութալի ծիրանի պտուղներ, որոնք այդքան երկար չեն փչանում։ Ոչ ոք չգիտի, թե այս մսավաճառները որտեղ և երբ են ճոճելու իրենց դանակները։ Միայն քաղաքի փողոցներում ու գյուղերում հանկարծակի հնչում են շեփորի ու թմբուկի ողբալի ձայները, որոնք ուղեկցում են անհասկանալի և սարսափելի հիվանդություններից երիտասարդ մահացածներին։ Կացինները բերված են; անխիղճ, սառցե, նրանք մշտապես փլուզվում են օրվա լույսի և մթության մեջ: Ինչ-որ տեղ մարդիկ տառապում են ցավից, փսխումից, մահանում են, տանջվում են: Քիմիական նյութերը, նոր դեղամիջոցները և փորձարարական միջոցները մահացածների մարմինները չորացնում և պինդ են դարձնում դագաղներում. նրանք չեն քայքայվում նույնիսկ թաղումից հետո: Հարազատները պետք է մաքուր դանակներ օգտագործեն, որպեսզի ոսկորները քերեն, նախքան դրանք ոսկրապաստարանում* դնելը: Դեռ այդժամ էլ մսավաճառները անպատիժ են մնում՝ անխռով նստած իրենց սննդիով սկուտեղների առջև: Նրանք վերադառնում են՝ ընդունելով այս թույնը այլ մսավաճառների անսուրբ ձեռքերից։

 

 

 

Մսավաճառ 3

 

Մահից առաջ մի մսավաճառ զղջում ապրեց։ Նա իր երկու ձեռքերը նվիրեց թանգարանին՝ որպես իր մեղքերի ապացույց։ Նրա ցանկությունը ի կատար է ածվել հուղարկավորության նախօրեին։ Ձեռքերն արագ տեղադրեցին հատուկ լուծույթով լցված ապակե տարայի մեջ։ Անոթը ակնթարթորեն տրաքել է:Չնայած բազմաթիվ փորձերին, մնացած բոլոր տարաները նույնպես տրաքել են։ Ի վերջո, թանգարանի աշխատակիցները մսավաճառի ձեռքերը սպիրտով ախտահանեցին զմրսելով դրանք հաստ պատերով և կողպեքով ցինկապատ տարայի մեջ:

Ամեն գիշեր պահակները առաջվա պես տեսնում են կակղամորթի ճկունությամբ կափարիչի տակ գտնվող նեղ բացվածքից դուրս եկող մսավաճառի ձեռքերը։ Ձեռքերը փորձում են ճանապարհ գտնել դեպի թանգարանի կենտրոնական սրահում կանգնած կիսանդրին։

 

 

 

Մսավաճառ 4

 

Պատահում է այնպես, , որ մսագործը ծաղկի կերպարանք է ընդունում։ Կախարդում է քեզ երանգների բազմազանությամբով և գայթակղիչ բույրերով: Նա քեզ տանում է մութ նրբանցք կամ ինչ-որ ամայի վայր։ Ասում է, որ դու պետք է ընտրես, թե ինչպես մեռնել: Իհարկե,քո արձագանքը բուռն կլինի, բայց արդյունքում ոչինչ չի փոխվի։ Նա մի քանի ուղեցույց է հանում ունտրության համար: Ահա մի գիրք, որը կսովորեցնի քեզ անտարբեր լինել բոլոր տառապանքների հանդեպ և ճնշել քո զգացմունքները մինչև վերջին շունչը։

Այլ կերպ ասած, շնչիր ծաղկի բուրմունքը և քեզ կհարվածի ներքին կուրությունը. Դուունակ չես լինի ընկալել այլ արժեքներ: Եվ այս գիրքը քո մեջ կարթնացնի զգացմունքները խաբելու սովորությունը։ Վաղը դու կթուլանաս, մարմինդ ու հոգիդ կթուլանան, բայց դու, այնուամենայնիվ, միշտ կհամոզես ինքդ քեզ, որ կյանքդ նվիրում ես հոգևորին և գեղեցիկին։

 

 

 

Մսավաճառ 5

 

Նա գալիս է գիշերը, լույսը վառում, ներխուժում է իմ մեջ։ Նա արագ խլում է բաց գիրքը ձեռքիցս, հետո բռնում իմ մազերից ու շրջում դեպի իրեն։ Իմ դեմքն այժմ շրջված է դեպի վեր. նա կռանում է ինձ վրա և ուշադիր նայում ինձ։ Հետո նա նայում է գրքի շապիկին և կամաց բաց է թողնում ինձ։ Սա ի՞նչ է, ինչ-որ թյուրիմացությու՞ն է: Հասկանալի է, որ մսավաճառը ինչ-որ մեկի հետևից է ընկած, որ տանի։ Մսավաճառը երկար ժամանակ կասկածանքով նայում է ինձ, իսկ հետո կամացուկ հեռանում է։ Երբ նա շտապ վերադառնում է վառվող կատաղությամբ և փայլուն դանակով, ես այլևս այստեղ չեմ։

Մութ գիշերը ծածկեց ինձ, օգնեց ինձ շատ հստակ տեսնել՝ հետևելով այս չարաբաստիկ դահիճի պահվածքին ու դեմքի արտահայտությունը։ Բայց երբ նա վերադառնում է, չի կարող իմանալ, թե որտեղ եմ, չնայած ես շատ մոտ եմ։

 

 

 

Մսավաճառ 6

 

Գաղափարների մսավաճառները ստիպում են մեզ շարժվել ուղիղ գծով՝ երբեք չշեղվել ճանապարհից։ Բայց նյութական աշխարհում այնքան լճեր, լեռներ, ջրվեժներ կան։ Չի կարող երկրի վրայով անվերջ վազող ուղիղ ճանապարհ լինել:

ՄԱՐԴԿՈՒԹՅԱՆ ԶԱՐԳԱՑՈՒՄԸ ՀԱՃԱԽ Է ԳՆՈՒՄ Է ՈԼՈՐԱՊՏՈՒՅՏ ՃԱՆԱՊԱՐՀՈՎ, և ՔԱՂԱՔԱԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՀԱՃԱԽ ԾՆՎՈՒՄ ԵՆ ԽԱՉՄԵՐՈՒԿՈՒՄ: ՄՍԱՎԱՃԱՌՆԵՐԸ ԴԱ ԳԻՏԵՆ և ԱՅՍՏԵՂ ԴԱՐԱՆԱԿԱԼՈՒՄ ԵՆ։ ՆՐԱՆՔ ԱՐԱԳ ՈՉՆՉԱՑՆՈՒՄ ԵՆ ՆՐԱՆՑ, ՈՒՄ ՀԱՄԱՐՈՒՄ ԵՆ ԱՆՀԱՍԿԱՆԱԼԻ, ԱՆՍՈՎՈՐ։

Ես տեսնում եմ այս մսավաճառներին ուղիղ ճանապարհների կողքերին՝ մինչև գոտկատեղը մերկ, մարմնի վրա թվեր: Նրանք հանգիստ ու անշարժ կանգնած են այնտեղ՝ հանգրվանների փոխարեն։

 

 

 

Մսավաճառ 7

 

Նա արդեն այլ աշխարհ է տեղափոխվել։ Կենդանի աշխարհում նրա միակ հետքը շիրմաքարի վրա փորագրված կիսանդրու դիմանկարն է։ Ամբողջ դեմքը դիմացից, հաստ բեղեր, առեղծվածային կկոցում, մազեր՝ հետ սանրված։ Դիմանկարն ավարտվում է նրա բաճկոնի երկրորդ կոճակից անմիջապես հետո։ Արյունով ներկված ձեռքերը վաղուց թաղված են հողի մեջ։ Նրա կրտսեր որդին միօնչ օրս իր կտակի մեջ դեռ գաղտնի էջ է պահում ուղեկցող խոսքերով, որպեսզի չբացի այն մինչև երրորդ սերնդի փոխարինումը: Այնժամ կգա այն ժամանակը, որ այս տապանաքարի տակ ընկածի կենսագրությունը ազատորեն կհրապարակվի սերունդների կողմից։ Այդ ժամանակ քաղաքակիրթ հասարակության մեջ այլևս մսավաճառներ չեն լինի։ Եվ ահա, երեք սերունդ անց, մարդիկ կսկսեն գովաբանել նրա բարի գործերը։ Եվ պարզվում է, որ նա իր կենդանության օրոք եղել է ողորմած, առաքինի, գթասիրտ, բոլոր կենդանի արարածների սիրահար։

 

 

* Վիետնամում հուղարկավորությունից 3 տարի անց տարածված է գերեզմանը բացելու և հանգուցյալի ոսկորները մանրակրկիտ լվանալու ավանդույթը, որից հետո դրանք տեղադրվում են ոսկրապաստարաններում, որը նման է փոքրիկ երկարավուն ֆայանսի տուփի։ Ոսկրապաստարանը հետ է դրվում է գերեզմանի մեջ։ Նախկինում այս ծիսակարգը հատուկ գործիքներ չէր պահանջում՝ ոսկորների որակյալ մաքրման համար բավական էր միայն դրանք լավ ողողել։

 

 

 

 

Май Ван Фан

Перевод Ли А. В.

Редакторы Г. М. Умывакина, А. И. Стрелецкая

 

 

Время утиля

 

Глава V: МЯСНИКИ

 

 

Мясник 1

 

Он еще жив, но пламя ада уже дышит ему в лицо. Моля о прощении, он склоняется перед огнём, но слишком поздно. Кровь живых существ, что когда-то текла через его руки, превратилась в гигантское чудовище, которое обвилось вокруг него и начало высасывать костный мозг. Внезапно чудовище ослабляет хватку. Пошатнувшись, мясник падает лицом вниз, оживляя в своей памяти последние часы животных, заколотых им. Глаза их закатывались и наливались кровью, когда мясник наносил расчётливый удар своей кувалдой. Ноги животных разъезжались, подрагивая, когда каждую часть их тела окатывали кипятком из ведра. В руках мясника - острый нож, он орудует им, обнажая поры на бледной коже. Животным отрезают головы, распиливают на куски. Лопатки, ребра, копыта аккуратно разложены.

 

Мясник повержен. Пустые глаза его выпучены, безжизненны, он принимает муки от душ погибших животных, вернувшихся за ним. Это разделочная доска для него, это честная игра. Это свободная трибуна, место праведного суда.

 

 

 

Мясник 2

 

Мясники являют свои искренние лица везде - на кухнях, в садах, на базарах, у тележек разносчиков, в ресторанах, в полях. Они усеивают, покрывают всё своими патогенными микробами с тех пор как люди сделали выбор в пользу селекции и начали сажать семена. Это они, используя химические стимуляторы роста, производят и вкалывают токсины во фрукты, напитки, еду. Смерть имеет форму красного говяжьего стейка, густо-розового жира. Форму креветок, мясистых кальмаров, моллюсков. Веточек зелени, сочных плодов абрикоса, которые так долго не портятся. Никто не знает, где и когда эти мясники взмахнут своими ножами. Лишь внезапно раздаются на улицах города и в деревнях горестные звуки труб и барабанов, провожающие тех, кто умерли молодыми от непонятных, страшных болезней. Топоры занесены; безжалостные, ледяные, они постоянно обрушиваются при свете дня и в темноте. Где-то люди страдают приступами резей, рвоты, умирают, агонизируют. Химикаты, новые лекарства и экспериментальные препараты делают мёртвые тела сухими и твёрдыми в гробах; они не разлагаются даже после похорон. Родственникам приходится использовать чистые ножи, чтобы соскоблить плоть с костей, перед тем как поместить их в костехранилище*. Мясники и тогда по-прежнему остаются безнаказанными, невозмутимо сидя у своих подносов с едой. Они возвращаются, принимая этот яд из нечестивых рук других мясников.

 

 

 

Мясник 3

 

Один мясник перед смертью раскаялся. Он пожертвовал музею обе руки в качестве свидетельства своих прегрешений. Желание его было исполнено за день до похорон. Руки быстро поместили в стеклянную банку со специальным раствором. Сосуд мгновенно взорвался. Несмотря на множество попыток, все остальные банки тоже лопнули. В конце концов, сотрудники музея заспиртовали руки мясника в оцинкованном баке с толстыми стенками и висячим замком. Каждую ночь охранники по-прежнему видят руки мясника, с гибкостью моллюска выбирающиеся из узкой щели под крышкой. Руки пытаются отыскать дорогу к бюсту, который стоит в центральном зале музея.

 

 

 

Мясник 4

 

Бывает, что мясник принимает форму цветка. Околдовывает тебя многообразием оттенков и соблазнительными ароматами. Он заводит тебя в темный переулок, или какое-нибудь пустынное место. Говорит, что ты должен выбрать, как умереть. Конечно, твоя реакция будет бурной, но в итоге ничего не изменится. Он достаёт несколько пособий, на выбор. Вот книга, которая научит тебя быть безразличным ко всем страданиям и до последнего вздоха подавлять свои  чувства. Другими словами, вдохни аромат цветка - и тебя поразит внутренняя слепота; ты будешь неспособен постигать иные ценности. А эта книга пробудит в тебе привычку обманывать свои чувства. Назавтра ты ослабеешь, тело и душа одеревенеют, но ты, тем не менее, всегда будешь убеждать себя, что посвящаешь свою жизнь духовному и прекрасному.

 

 

 

Мясник 5

 

Он приходит ночью, включает свет, врывается ко мне. Быстро выхватывает открытую книгу у меня из рук, потом хватает за волосы, разворачивая к себе. Моё лицо теперь обращено вверх; он наклоняется ко мне и присматривается. Затем он разглядывает обложку книги и медленно отпускает меня. Это что, какое-то недоразумение? Ясно, что мясник охотится за кем-то, чтобы забрать его. Мясник долго смотрит на меня с подозрением, а потом тихо уходит. Когда он поспешно возвращается с горящим яростным взглядом и блестящим ножом, меня здесь уже нет. Тёмная ночь укрыла меня, помогла видеть очень чётко, наблюдая за поведением и выражением лица этого зловещего мясника. Но, вернувшись, он не может знать, где я, хотя я очень близко.

 

 

 

Мясник 6

 

Идейные мясники заставляют нас двигаться по прямой, никогда не сворачивая с пути. Но в материальном мире столько озёр, гор, водопадов. Не может быть прямой дороги, бесконечно бегущей по земле. Эволюция человечества нередко идёт извилистым путем, и цивилизации часто зарождаются на распутье. Мясники знают это и подстерегают здесь. Они быстро ликвидируют тех, кого считают непонятными, необычными. Я вижу этих мясников на обочинах прямых дорог - голых по пояс, с цифрами на телах. Они спокойно и неподвижно стоят там вместо верстовых столбов.

 

 

 

Мясник 7

 

Он уже отошел в мир иной. Единственный его след, запечатленный в мире живых - это портрет в виде бюста, выгравированный на его надгробии. Лицо в анфас, густые усы, загадочный прищур, волосы зачесаны назад. Портрет заканчивается сразу после второй пуговицы его френча. Руки, обагренные кровью, давно погружены глубоко в землю. Его младший сын до сих пор хранит секретную страницу в завещании с напутствием не открывать её, пока не сменится третье поколение. Тогда придёт время, чтобы жизнеописание того, кто сейчас лежит под этой могильной плитой, было свободно обнародовано потомками. Тогда в цивилизованном обществе больше не останется мясников. И вот, спустя три поколения, люди начнут восхвалять его благие деяния. И выяснится, что при жизни он был человеком милосердным, добродетельным, сострадательным, любящим всё живое.

 

* Во Вьетнаме имеет широкое распространение традиция спустя 3 года после похорон вскрывать могилу и тщательно мыть кости умершего, после чего их помещают в костехранилище, имеющее вид небольшого продолговатого фаянсового ящика. Костехранилище ставят обратно в могилу. В прошлом этот ритуал не требовал никаких специальных инструментов - для качественного очищения костей их достаточно было просто хорошо промыть. 

 

 

 


 

 

 

 





 

BÀI KHÁC
1 2 

image advertisement




























Thiết kế bởi VNPT | Quản trị